Τετάρτη, 20 Απριλίου 2011

Παραμύθι δίχως τέλος..

Όσα παραμύθια ακούσεις ή διαβάσεις, σε όλα υπάρχει ένα γλυκό τέλος.. Κανείς δεν σκέφτηκε πως αυτό που ο συγγραφέας βαφτίζει με τον τίτλο «Τέλος», είναι η συνέχεια στην αληθινή ζωή των πρωταγωνιστών.. Αν μπορούσε ένα παραμύθι να είναι ατέλειωτο, αλήθεια σε πόσους θα άρεσε; Θα τους κούραζε ή θα ήθελαν κάθε φορά να διαβάσουν ή να ακούσουν λίγο ακόμα; Τα παραμύθια λένε είναι μόνο για τα παιδιά.. Συμφωνώ! Μόνο αυτά ξέρουν να αναγνωρίζουν πως το «Τέλος» κρύβει την συνέχεια της ιστορίας των ηρώων τους στο δικό τους παιδικό μυαλό! Συνεχίζουν το παραμύθι και γίνονται ένα με τον ήρωα που έφτιαξε ο συγγραφέας.. Το ερώτημα είναι πόσο παιδί μπορείς να γίνεις και εσύ και να αφεθείς στην ιστορία μας. Αν μπορείς να δεις πίσω από το «Τέλος» και να δώσεις συνέχεια σε κάτι που θέλεις να μην τελειώσει ποτέ στην πραγματικότητα. Είναι έξυπνος όποιος μπορεί να μένει παιδί, αυτό σημαίνει πως μπορεί να νιώσει, να αφεθεί, να μαγευτεί, να ζήσει, να ονειρευτεί.. Οι μεγάλοι ξεχνούν, μιζεριάζουν, φοβούνται και το μόνο που ξέρουν είναι να βλέπουν και όχι να διακρίνουν γύρω τους. Όπως το «Τέλος» του παραμυθιού κρύβει συνέχεια, έτσι και το «πρόβλημα» κρύβει μέσα του τη λύση, δυο μάτια κρύβουν από πίσω αγάπη για αυτό που ονομάζουμε άλλο μισό.. Και ο έρωτας κρύβει όχι δύο αλλά μία ψυχή που όμως την έφτιαξαν δύο άνθρωποι.. Στο δικό μας λοιπόν παραμύθι, οι πρωταγωνιστές είναι δύο και ταξιδεύουν μέσα από πολλές περιπέτειες για να φτάσουν στο «Τέλος» που θα έχουν καταφέρει να γίνουν μία ψυχή. Και έτσι θα ξεκινήσει το ταξίδι της ψυχής στην πραγματικότητα. Στην όμορφη πραγματικότητα που κρύβεται πάντα γλυκά πίσω από ένα «Τέλος»…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου