Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

Σκέφτηκα να γράψω...

Για σένα που λείπεις..Για σένα, που άφησες το άρωμα σου στον αέρα για να μην ξεχάσω πως υπάρχεις γύρω μου..Για σένα, που δεν ξέρεις τι σημαίνει «όρια» και για αυτό τα ξεπερνάς, για να κερδίσεις το έπαθλο του ενός λεπτού παραπάνω κοντά μου..Για σένα, που όσες φορές και να φώναξα, θόρυβο δεν άκουσες, παρά μόνο έναν χτύπο..Για σένα, που μου έστειλες το δάκρυ σου όταν συγκινήθηκα..το χαμόγελό σου όταν έκλαψα..το βλέμμα σου όταν απλά το έψαχνα.. Για σένα, που έχτισες ένα κάστρο στην καρδιά σου, για να μπορώ από εκεί να παλεύω εκείνους που θέλουν να το κατακτήσουν.. εκείνους που θέλουν να το αφανίσουν μόνο και μόνο για να μείνεις άδειος..Για σένα, που ακόμα και τώρα ψάχνεις να βρεις το κατάλληλο αστέρι να του δώσεις το όνομα μου, και ας ξέρεις πως δεν γίνεται.. Για σένα, που με άφησες να σου δώσω τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο παραμύθι μου.. Για σένα, που έβαλες σκοπό ζωής να μου γνωρίσεις την ευτυχία, ενώ ξέρεις πως την ζούμε μαζί στο πρώτο φως της μέρας..Για σένα, που όποια μικρότητα γύρω μας υπάρξει, την μετατρέπεις σε μεγαλείο που αξίζει να θαυμάζω..Για σένα, που δεν μπορώ να περιγράψω, γιατί οι λέξεις ντράπηκαν και κρύφτηκαν..Για σένα, που μου έμαθες πως οι μόνες λέξεις που δεν ντράπηκαν είναι το "ποτέ" και το "πάντα".Για σένα..ΠΑΝΤΑ θα προσπαθώ, ώστε ΠΟΤΕ να μην σε χάσω..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου