Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Κοιτάς... ή απλά βλέπεις;

Όταν βρίσκεσαι στο υπέροχο χωριό μου το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι δύο πράγματα, να δεις τηλεόραση και...να δεις τηλεόραση. Ακούγωντας λοιπόν τη γιαγιά να λέει για τη μαγειρίτσα, που τελικώς ήταν υπέροχη..όπως οι υπόλοιποι είπαν, παρακολούθησα μετά από ατελείωτο ζάπινγκ στην ΤV, μια ταινία στο λατρεμένο STAR. Κατάλαβα λοιπόν, πως τα μάτια μας δεν είναι μόνο δύο, αλλά περισσότερα. Απλώς δεν θελήσαμε ποτέ να γνωρίσουμε τα υπόλοιπα ζευγάρια, γιατί ζούμε στην πλάνη της φράσης " Πιστεύω ό,τι βλέπω". Δεν ξέρουμε για τα μάτια της αφής, της όσφρησης, της ακοής και πάνω από όλα της καρδιάς. Δεν κοιτάξαμε ποτέ πίσω από μια χρωματισμένη εικόνα, στεκόμαστε μόνο στα χρώματα της..Το θαύμα της ζωής είναι οι αισθήσεις μας, αλλά αφού και αυτές τις θεωρούμε δεδομένες, δεν τις αξιοποιούμε, παρά μόνο τις εκμεταλλευόμαστε.. Ο ήρωας της ταινίας, ο οποίος ήταν και ήρωας ζωής αφού η ταινία ήταν βασισμένη σε αληθινή ιστορία, σύγκρινε των λίγων μηνών φως του με το σκοτάδι όλης της ζωής του.. Και το "σκοτάδι" νίκησε τη σύγκριση, εξηγώντας πως όταν δεν έχεις φως στα μάτια του προσώπου, έχεις σε όλη την υπόλοιπη ύπαρξη σου και μαθαίνεις έτσι βαθύτερα τον εαυτό σου, τη στιγμή που οι "υγιείς" πολλές φορές δεν τον γνωρίζουν καλά..Δεν λεώ πως κάποιος πρέπει να είναι τυφλός για να "δει". Κανένας άλλωστε δεν θέλει να χάσει την υγεία του.. Μόνο που κάθε αίσθηση είναι πολύτιμη και πρέπει να την αξιοποιείς για να "δεις" σε βάθος τον εαυτό σου, την ύπαρξη σου, την ίδια τη ζωή.. Μάθε λοιπόν να κοιτάς και όχι μόνο να βλέπεις, για να γίνει το "σκοτάδι" που φτάσαμε να ζούμε όλοι σήμερα, φως για μια ωραιότερη ζωή με νόημα..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου