Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Το κάστρο της αγάπης...

     Μια φορά και έναν καιρό στην ξακουστή χώρα της θεάς Αγάπης, ζούσε ένα κορίτσι που ονειρευόταν να χτίσει ένα κάστρο προς τιμήν της αγαπημένης της θεάς, μιας και εντελώς τυχαία, είχε το ίδιο όνομα με εκείνη.. Η θεά Αγάπη, σύμφωνα με τον μύθο, έζησε σε εκείνη την χώρα πριν πολλές δεκαετίες και σκοπός της ήταν να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο για να διδάξει την αληθινή και αγνή αγάπη που μέχρι τότε κανένας δεν γνώριζε ότι υπήρχε.. Η μικρή Αγάπη λοιπόν, κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί, άκουγε από τη μητέρα της, για τα κατορθώματα της θεάς που τελικά κατάφερε να διδάξει στους περισσότερους ανθρώπους τη σημασία της αγάπης στην ζωή τους.. Η μητέρα της μικρής δεν πίστευε στην ύπαρξη εκείνης της θεάς, αλλά μόνο με αυτό το παραμύθι, όπως έλεγε, μπορούσε να κάνει το κοριτσάκι της να κοιμηθεί.. Η μικρή όμως, ήθελε να μεγαλώσει πολύ γρήγορα για να χτίσει το κάστρο για τη θεά, γιατί οι κάτοικοι της χώρας, όπως έλεγε ο μύθος, δεν είχαν χρήματα για να το φτιάξουν.. Οι γονείς της μικρής ήταν πλούσιοι, οπότε ήταν σίγουρη πως όταν μεγάλωνε δεν θα της χαλούσαν χατίρι και ειδικά ο πατέρας της, που της είχε τεράστια αδυναμία.. 
     Τα χρόνια πέρασαν, και η Αγάπη χωρίς ποτέ να ξεχάσει την θεά της, έφτασε τα 20 χρόνια και ήταν σίγουρη πως ήρθε η στιγμή να ζητήσει από τους γονείς της σαν δώρο για τα γενέθλιά της, το χτίσιμο του κάστρου..Οι γονείς της όμως, δεν της έκαναν το χατίρι και απόρησαν που η κόρη τους είχε πιστέψει τόσο σε ένα παιδικό παραμύθι και ήθελε να ξοδέψει απερίσκεπτα, τα χρήματα των γονιών της.. Όμως η Αγάπη δεν το έβαλε κάτω..Ήταν σίγουρη πως θα έβρισκε τον τρόπο για να χτίσει το κάστρο που τόσο επιθυμούσε, ακόμα και χωρίς χρήματα.. Ήταν τόσο αισιόδοξη που δεν σκεφτόταν πως δεν είναι τόσο εύκολο να χτίζεις κάστρα. Όμως οι μέρες περνούσαν και κανείς δεν την βοηθούσε να εκπληρώσει το όνειρό της.. 
     Πέρασε ένας χρόνος, όταν μία μέρα γνώρισε τον Αντρέα.. Ο Αντρέας ήταν γιος μιας πάμπλουτης οικογένειας που έκανε συνεχώς ταξίδια για να γνωρίσει κάθε γωνιά της γης.. «Οι πολιτείες υπάρχουν για να τις γνωρίσει όλος ο κόσμος.» έλεγαν.. Η Αγάπη σκέφτηκε, πως ο Αντρέας θα μπορούσε να τη βοηθήσει, μιας και εκείνος είχε δείξει ενδιαφέρον για εκείνη από την αρχή και έκαναν πολύ παρέα..Και εκείνη βέβαια ένιωσε πεταλούδες στο στομάχι, όταν τον είδε, αλλά σκεφτόταν και το κάστρο που τόσο επιθυμούσε να φτιάξει..Έτσι μια μέρα του είπε για το μεγάλο της όνειρο και ο Αντρέας της είπε: «Έχω ακούσει κ εγώ για αυτή τη θεά, αλλά πως μπορείς να πιστεύεις πως μπορείς να χτίσεις ένα κάστρο στις μέρες μας;» «Το πιστεύω, γιατί πιστεύω στη θεά και θα έπρεπε να πιστεύεις και εσύ, αφού λες πως με αγαπάς και να με βοηθήσεις να δω το κάστρο και στην πραγματικότητα και όχι μόνο στα όνειρα μου..» Ο Αντρέας την κοίταξε σιωπηλός, όμως κατάλαβε αυτό που εννοούσε η Αγάπη και ήταν σίγουρος πως μέχρι τότε δεν το είχε καταλάβει κανένας, ούτε καν η μητέρα της που της έλεγε το παραμύθι, όταν ήταν μικρή.. Την επόμενη κιόλας μέρα ο Αντρέας πήγε στο σπίτι της Αγάπης και την ζήτησε σε γάμο από τον πατέρα της..Η Αγάπη, δεν ήξερε για ποιο λόγο ήθελε να δει τον πατέρα της χωρίς να είναι εκείνη μπροστά, αλλά περίμενε έξω από το δωμάτιο, μέχρι να βγει ο Αντρέας να της εξηγήσει.. Ο Αντρέας βγαίνοντας από το δωμάτιο της είπε απλά: «Σ’αγαπώ!». Η Αγάπη τότε, το αγκάλιασε τόσο δυνατά που ο Αντρέας έχασε για λίγο την ανάσα του.. «Οπότε τώρα θα με βοηθήσει να φτιάξω το κάστρο μου! Έτσι δεν είναι αγάπη μου;» ρώτησε τον Αντρέα, όταν εκείνος την απομάκρυνε για να ανασάνει.. «Ναι Αγάπη μου, μην ανησυχείς θα το φτιάξουμε μαζί..» Την έπιασε από το χέρι και έφυγαν από το σπίτι χωρίς να ξέρει η Αγάπη που πάνε.. «Που πάμε Αντρέα;» «Θα δεις..» της απάντησε εκείνος.. Περπάτησαν για αρκετή ώρα ώσπου έφτασαν στο ωραιότερο σημείο της χώρας, εκεί που ο ουρανός τη νύχτα γίνεται ένα με τη γη και δημιουργείται αυτό που λέγεται ορίζοντας..
      «Φτάσαμε!» είπε ο Αντρέας και η Αγάπη δεν μπορούσε ακόμα να καταλάβει.. «Και τι θα κάνουμε εδώ; Δεν υπάρχει τίποτα εδώ!» Και ο Αντρέας πήρε μια βαθιά ανάσα, γονάτισε και της είπε: «Ξέρω πως πίστεψες την θεά Αγάπη μέσα από τα παραμύθια της μητέρας σου..Αλλά το κάστρο που δεν μπόρεσαν να φτιάξουν οι κάτοικοι της χώρας προς τιμήν της, ήταν εκείνο στην καρδιά τους.. Οι περισσότεροι από εκείνους που γνώρισε η θεά, δεν την πίστεψαν και δεν έμαθαν από τα λόγια της, γιατί ήταν εγωιστές και όπου υπάρχει εκείνος, η αγάπη φεύγει δακρυσμένη.. Εγώ όμως ξέρω πως μπορώ να φτιάξω το κάστρο που ζητάς στην καρδιά μου..Ήδη έβαλα τα θεμέλια και περιμένω να πεις το "ναι" για να συνεχίσουμε το χτίσιμο μαζί.. Θα κάνω εσένα βασίλισσα για να μπορείς να κρατάς όλα τα μυστικά μου στα χέρια σου, αλλά πρέπει να είσαι έτοιμη να πολεμήσεις τους εχθρούς που θα θελήσουν να το κατακτήσουν για να εξαφανίσουν την αγάπη μας.. Αλλιώς θα είναι απόρθητο και δύσβατο αν δεν θέλεις να θυσιαστείς για την αγάπη μας.. Και αν κάποια στιγμή φοβηθείς ή κουραστείς να πολεμάς, να θυμάσαι πως το κάστρο αυτό το φτιάξαμε μαζί και μαζί πρέπει να το προστατεύσουμε ως το τέλος, που κανένας πια δεν θα το διεκδικεί πέρα από εμάς τους δύο..Και τώρα που στα είπα όλα.. Θα με παντρευτείς;» Η Αγάπη δεν πίστευε στα αυτιά της και δακρυσμένη είπε το μεγάλο "ναι" που περίμενε να ακούσει ο Αντρέας της.. Τότε κατάλαβε τι ήταν το κάστρο που ήθελε να φτιάξει για τη θεά που τόσο θαύμασε και αγάπησε..Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου